Przyjął ofiarowane Kustodii tereny na Górze Błogosławieństw nad Jeziorem Genezaret i wokół Wzgórz Hittin. W 1937 inaugurował nowe mozaiki na Kalwarii w bazylice Bożego Grobu w Jerozolimie. Rok później wzniósł budynek seminaryjny na Górze Tabor. Jako Kustosz Gori zezwolił na przeprowadzenie wykopalisk archeologicznych w En Kerem (św. Jan na puszczy), Emaus (arab. El-Qubejbeh) i w Betanii (arab. Lazarie). Za jego rządów założono misje w Ink Zik (Ghassanieh) i Halluz w Syrii, powołano do istnienia Dzieło Misji wśród koptów w Egipcie. Gori, będąc kustoszem, przysłużył się jako mediator w konflikcie arabsko-izraelskim po II wojnie światowej oraz zabiegał o prawo do wolności wyznania dla chrześcijan u rządu Izraela. W 1947 gościł w bazylice Bożego Grobu byłego wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych Henry Wallace’a. W latach 1947–1949 pełnił funkcję Wielkiego Mistrza Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie.
W 1949 Gori został wybrany łacińskim patriarchą Jerozolimy. Odbył oficjalny ingres do Jerozolimy 18 lutego 1949. Będąc patriarchą, utworzył kilkanaście nowych parafii (m.in. Beit Sahur, Gaza, Nour, Irbed i Khirbeh). Przyczynił się też do rozwoju kongregacji żeńskiej Sióstr Świętego Różańca, budując dla nich aż 8 nowych klasztorów. Wziął udział w Soborze Watykańskim II.