Prorocy Wielcy i Mali umieszczeni są na elewacjach, domku Marii, ponieważ prawie każdy z nich wypowiedział proroctwo dotyczące Jezusa i Marii. W ten sposób stali się oni świadkami własnych przepowiedni. Znamienne dla Domku w Gołębiu jest wprowadzenie do programu ikonograficznego postaci czterech ewangelistów, świętych Piotra i Pawła oraz Jana Chrzciciela i Józefa. Nie mają one swojego odpowiednika w Loreto. Również ich obecność ma świadczyć o faktach Odkupienia, biorących początek w tym właśnie domku. Innowację tę można tłumaczyć reformami potrydenckich czasów. Św. Jan Chrzciciel jest ostatnim Prorokiem Izraela, św. Józef był mieszkańcem domku i opiekunem, Piotr i Paweł stali się podwaliną kościoła i zamienili domek na pierwszą świątynię chrześcijan, składając w niej ofiary z chleba i wina. Nie zabrakło ich w domku gołębskim

Warsztat murarsko-rzeźbiarski Prace budowlane domku można wiązać z warsztatem murarsko–rzeźbiarskim działającym w regionie ok. XVII w. Członkiem tego warsztatu był mularz Piotr, o którym wiadomo z testamentu ks. Grzybowskiego, że wznosił kaplicę Loretańską w Gołębiu i którego można by identyfikować z architektem Piotrem Likkelem z Kazimierza Dolnego.