Wasilewskiego Wyraz paideia elementarnie oznacza ‘dzieciństwo’ i młodość jako okresy życia człowieka. Słowo paideia zamiennie oznacza nie tylko samo ‘dzieciństwo’ i ‘młodość’ jako pewne okresy życia człowieka, ale również to, co z dzieciństwem i młodością jest związane. Termin paideia u Pittakosa jest późniejszym dodatkiem. U Symonidesa termin paideia oznaczać może okres podporządkowywania się woli dorosłych. W Korpusie Teognidejskim paideia oznacza okres fizycznej (seksualnej, erotycznej) atrakcyjności. U Ajschylosa paideia oznacza okres trudu związanego z wychowywaniem dzieci (w sensie karmienia i opieki). Protagoras z Abdery nadał słowu paideia znaczenie wychowania jako uczenia aretai (cnót, zalet etycznych), w szczególności poprzez tradycyjne nauczanie muzyczne i gimnastyczne dzieci i młodzieży. Słowo paideia oznaczać też mogło u Protagorasa nabytek duchowy, cenną własność duchową, którą można nabyć jedynie w młodości poprzez obcowanie z wychowawcą. Znaczenie wyrazu występującego u Demokryta, Arystofanesa i Tukidydesa ma najprawdopodobniej pochodzenie ProtagorejskieM. Wasilewski, Paideutyka Protagorasa i Platona, Wyd. Naukowe Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego, Poznań 2007, s. 25.