Znaczenie terminu paideia w Nowym Testamencie W Nowym Testamencie słowo „paideia” pojawia się 13 razy. W większości przypadków oznacza karcenie przez wychowawcę (1 Kor 11, 32; Ap, 3, 19); oznacza też wychowanie w mądrości egipskiej, jakie otrzymał Mojżesz (Dz 7, 22), lub nawet wychowanie przez Bożą łaskę (Łk 23, 22). W NT słowo „paideia” nie oznacza więc kultury greckiej. W tradycji chrześcijańskiej paideia związana została ze zdobyciem podstaw kultury ogólnej obejmującej trivium (gramatyka, retoryka, dialektyka) i quadrivium (arytmetyka, geometria, muzyka, astronomia) – niezbędnej do dalszego kształcenia się, zarówno w filozofii, jak i w teologii; jednak p. pojęta jako ideał człowieka i to w perspektywie ostatecznego celu życia, jest inna w kulturze gr., a inna w kulturze chrześcijańskiej; pierwsza jest antropocentryczna, a druga teocentrycznaP. Jaroszyński, Paideia [w]: Powszechna Encyklopedia Filozofii, T. 7, Polskie Towarzystwo Tomasza z Akwinu, 2000, s. 949.

Kategoria paidei w ujęciu W.