Uzbrojenie niszczycieli było silne jak na czas powstania – 4 pojedyncze nieosłonięte działa kalibru 102 mm w osi symetrii okrętu, amerykańskiej firmy Bethlehem. Uzbrojenie uzupełniały 4 pojedyncze wyrzutnie torped 533 mm, rozmieszczone typowo dla tamtego okresu, po dwie na każdej z burt, w okolicy przednich i ostatnich kominów (umożliwiało to wystrzelenie tylko dwóch torped w kierunku każdej burty). Kaliber stosowanych torped, stający się standardem, był większy od poprzednio stosowanych 456 mm. Okręty mogły przenosić za każdą wyrzutnią torpedę zapasową. W okresie I wojny światowej okręty otrzymały działo przeciwlotnicze 57 mm na platformie za piątym kominem. Otrzymały także bomby głębinowe.

Rekonstrukcja 1924-25 W latach 1924–1925 roku okręty przeszły zasadniczą modernizację, połączoną z przebudową, w stoczni Samuel White w Cowes. Stare pięć kotłów opalanych głównie węglem zamieniono na cztery nowsze, opalane paliwem płynnym, przez co zamiast archaicznych już charakterystycznych pięciu kominów, otrzymały tylko dwa szersze, pochylone kominy. Pierwszy z nich był wyższy. Wydłużono pokład dziobowy poza dotychczasowy uskok pokładu i za uskokiem ustawiono nową, powiększoną i przesuniętą w tył nadbudówkę dziobową.