Nadbudówka otrzymała wydłużone do przodu dolne piętro, na którym postawiono drugą armatę 102 mm w superpozycji, przeniesioną z pozycji 3 sprzed nadbudówki rufowej. Sylwetka okrętów stała się przez kominy i nadbudówkę podobna do nowych brytyjskich niszczycieli typów V/W. Działo 102 mm między kominami (obecnie nr 3) zostało umieszczone wyżej, na platformie. Ostatnie działo nr 4 pozostało na swoim miejscu, za małą nadbudówką rufową. Znacznie wzmocniono uzbrojenie torpedowe, montując sześć wyrzutni torped w dwóch trzyrurowych aparatach w osi podłużnej pokładu, za kominami (wszystkie mogły strzelać na jedną burtę). Między aparatami torpedowymi była mała nadbudówka z platformą dla dział przeciwlotniczych, na której następnie na początku lat 30. zamontowano dwie automatyczne armaty 40 mm. Według niektórych źródeł, dodano jeszcze później dalsze dwa działka 40 mm. Dzięki modernizacji siłowni, okręty mimo wzrostu wyporności uzyskiwały nieco większą prędkość do 31 w. Przebudowa była jednak dość droga – 110 000 funtów od okrętu.