Stała Konferencja Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zachodzie – organizacja zrzeszająca muzea, archiwa i biblioteki polskie poza granicami kraju, założona w 1979 roku w Muzeum Polskim w Rapperswilu.
Historia i działalność Idea stworzenia takiej konferencji pojawiła się już w 1977 w Rapperswilu, gdzie spotkali się przedstawiciele trzech polskich instytucji: Muzeum Polskiego w Rapperswilu, Polskiego Towarzystwa Historycznego i Biblioteki Polskiej w Paryżu oraz Instytutu Polskiego i Muzeum im. gen. Sikorskiego w LondynieBiuletyn Informacyjny Stałej Konferencji Muzeów i Bibliotek Polskich na Zachodzie, Rok II, Grudzień 1982.. Początkowo pomyślana była jako konferencja instytucji kultury polskiej na Zachodzie. Na kolejnych corocznych sesjach w Rapperswilu (1978–1980) dołączyły Muzeum Reyów z Montrésor, Muzeum Tadeusza Kościuszki w Solurze, Muzeum Ojców Marianów w Fawley Court, Instytut Józefa Piłsudskigo w Londynie, Biblioteka Polska POSK w Londynie, Muzeum Polskie w Chicago, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce i Biblioteka Polska w Montresor. Jednocześnie na sesji w 1980 postanowiono ograniczyć zasięg działalności do muzeów i bibliotek i zmienić nazwę na Stała Konferencja Muzeów i Bibliotek Polskich na Zachodzie.