Z biegiem lat przybywało instytucji – ostatnia przyjęta w poczet członków w 2008 roku to Biblioteka Polska imienia Ignacego Domeyki w Argentynie. Do roku 2012 odbyły się 34 sesje konferencji, goszczonej przez kolejne organizacje członkowskie. Obrady Sesji podzielone są tradycyjnie na część sprawozdawczą tzw. zamkniętą, tylko dla przedstawicieli instytucji członkowskich i część naukową, w której referaty wygłaszane były przez osoby zaproszone przez instytucję-gospodarza Sesji i mógł w niej - jako słuchacz - brać udział każdy. Pierwszy gość z Polski zaproszony do wygłoszenia referatu pojawił się na XIII Sesji w roku 1991. Pierwszą sesją, która odbyła się w Polsce była Sesja XVII, zorganizowana przez Bibliotekę Polską w Londynie wspólnie z Biblioteką Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Sesja miała miejsce w Lublinie w dniach 16-18 września 1995 i głównym jej celem było zaprezentowanie uczestnikom krajowym poszczególnych instytucji członkowskich Stałej Konferencji. Przewodnim referatem był referat dr Zdzisława Jagodzińskiego (Biblioteka Polska w Londynie) pt Czy skończona nasza rola.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Stała Konferencja Muzeów, Archiwów i Bibliotek Polskich na Zachodzie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.