Nagrobki klęczące Grobowce w Bejscach i Niepołomicach należą do pierwszych dużych nagrobków klęczących stawianych na zamówienie szlachty (do tej pory pomniki i epitafia tego typu wznoszono tylko na zamówienie mieszczaństwa). Miały one zresztą inny charakter. Wybranie pozycji klęczącej w przedstawieniu, które stać się miało wiecznym upamiętnieniem Mikołaja Firleja miało swoistą wymowę. Był on pierwszym konwertytą w rodzie. Wspomnienie powrotu dawnego grzesznika na łono kościoła znalazło odbicie zarówno w pełnej ekspresji pozie Mikołaja Firleja (skazanego na pokutę być może za cały ród) jak i w ukazaniu pod krzyżem Marii Magdaleny. Wprowadzone do nagrobka klęczące figury zmarłych w postaci wiecznych adorantów nadały wnętrzu rys kontrreformacyjnej dewocji.
Pierwotna koncepcja Analiza pomnika doprowadza jednak przede wszystkim do stwierdzenia, że miał on pierwotnie reprezentować inny typ i że już po jego ustawieniu przeprowadzono zmianę pierwotnej koncepcji.