Dahong Bao’en (chiń. 大洪報恩, pinyin Dàhóng Bào’ēn; kor. 대홍보은 Taehong Poŭn, jap. Taikō/Daigu Hōon, wiet. Đại Hồng Báo Ân; ur. 1058, zm. 1111) – chiński mistrz chan szkoły caodong, uczeń mistrza chan Touziego Yiqinga.

Życiorys Dahong jeszcze przed 20 rokiem życia zdał egzaminy wojskowe i został wysłany na posterunek w Baidu. Jednak po jakimś czasie zrozumiał, że ten rodzaj życia nie zadowala go i wyraził życzenie zostania mnichem. Ostatecznie sam cesarz Shenzong osobiście spełnił jego życzenie, ordynował go na mnicha i nadał mu imię Bao’en.

Po zostaniu mnichem Bao’en podróżował po wielu buddyjskich centrach. W końcu usłyszał o mistrzu Touzim Yiqingu i jego nauczanie wydało mu się na tyle atrakcyjne, że rozpoczął u niego praktykę chanu.

W jakiś czas potem podczas rozmowy z mistrzem osiągnął oświecenie. Bao’en pozostał z mistrzem jeszcze przez kilka lat aż do jego śmierci.

Odszedł z klasztoru i rozpoczął wędrówkę po klasztorach chanu. Z biografii wiadomo, że spotkał się z takimi wybitnymi mistrzami tego czasu jak Fayun Faxiu (1027–1090) i Yuanzhao Zongben (1020–1100). Obaj należeli do szkoły yunmen i potwierdzili jego zdolności i osiągnięcie.