Prawdopodobnie w 1094 r. gubernator prefektury Henan – Han Zhen (1019–1097) – zaprosił Bao’ena do zostania opatem klasztoru Szaolin na Song Shan. Jeszcze w tym samym roku został wyznaczony opatem dziedzicznegoKlasztory dziedziczne (chiń. jiayi) były klasztorami należącymi do mnichów i mniszek, którzy musieli tworzyć „tonsurową rodzinę” i opatem zostawał tylko członek takiej rodziny. klasztoru na górze Dahong w Suizhou, który właśnie został zamieniony na publiczny. Był to duży klasztor, który podupadł i wymagał bardzo zdolnego mistrza do przywrócenia mu poprzedniej chwały.
W 1103 r. cesarskim edyktem Bao’en został wyznaczony na opata klasztoru Fayun w stolicy, którą był wówczas Kaifeng. Było to więc bardzo prestiżowe stanowisko. Jednak Bao’en wolał znacznie spokojniejsze i oddalone od władzy miejsca, i poprosił o zwolnienie z tego stanowiska po niecałym roku. Dwór bardzo niechętnie wyraził w końcu zgodę i Bao’en prawdopodobnie w 1006 r. został opatem klasztoru na pobliskiej górze Dahong (z którego odszedł w 1104 r. jego brat w Dharmie – Furong Daokai).
W klasztorze tym mistrz pozostał do śmierci.