Retabulum stało w katedrze blisko 100 lat. Ostatni raz wspomniane jest w pierwszym wydaniu przewodnika po kościołach krakowskich z roku 1647. W drugim wydaniu z 1650 czytamy już o nowym ołtarzu, fundacji biskupa Piotra Gembickiego. Renesansowy ołtarz rozebrano w 1649, i przewieziono do Kielc. Wielki obraz przemalowano. Bp Gembicki polecił opatrzyć ołtarz własnym herbem Nałęcz, który zastąpił Pogoń. Retabulum służyło w Kielcach do lat 1726-28. Później ołtarz przewieziono do Bodzentyna. W latach 70. XX w. ołtarz poddano konserwacji. Lata 1998-99 – to kompleksowe prace konserwatorskie na zlecenie Państwowej Służby Ochrony Zabytków w Kielcach i parafii w Bodzentynie, pod kierunkiem prof. Mariana Paciorka, z udziałem prof. Ireneusza Płuski, mgr Krystyny Kozieła i zespołu.
Opis retabulum Wysokość ołtarza łącznie z figurą Archanioła Michała na szczycie to dwukrotność jego szerokości (615 x 1230 cm). Kluczowa jest rola geometrii otoczonej w XV i XVI w. szacunkiem. Wielkość ołtarza i proporcje dostosowano do rozmiarów i podziałów poziomych prezbiterium katedralnego.
Zastosowano 3 rodzaje drewna. Konstrukcja nośna to drewno szpilkowe, partie rzeźbiarskie i ornamentalne lipa, podłoże obrazu wykonano z desek topolowych, typowych dla sztuki włoskiej.