149., notariuszem sądu biskupiego, cenzorem publikacji religijnych i profesorem w seminarium duchownym. W 1932 po rezygnacji ks. Jacobiego ze stanowiska rektora seminarium został obrany jego następcą. Rektorem był aż do zamknięcia seminarium przez Gestapo w lutym 1940. Mimo iż niemieccy oficerowie już jesienią 1939 nakazali zaprzestać dalszego prowadzenia działalności edukacyjnej, wspólnie z innymi kapłanami wykładał (on sam prawo kanoniczne) i zarządzał seminarium jeszcze przez kilka miesięcyMarek Budziarek, Martyrologia wykładowców łódzkiego seminarium duchownego podczas okupacji hitlerowskiej 1939-1945, [w:] Łódzkie Studia Teologiczne, t. 1, Łódź 1992..
Zaraz po zakończeniu działań wojennych został proboszczem parafii św. Anny w ŁodziArchidiecezja łódzka. Informator 2007, pod red. ks. mgr. inż. Józefa Jańca, Archidiecezjalne Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 2007, s. 284. i funkcję tę sprawował do końca swego życia. Zmarł pięć lat po wojnie.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Rektorzy Wyższego Seminarium Duchownego w Łodzi Kategoria:Zmarli w 1950