W 1939 wszedł w skład Rady Naczelnej Stronnictwa DemokratycznegoAntoni Czubiński, Stronnictwo Demokratyczne (1937-1989): zarys dziejów, Poznań 1998, s. 98, a także został wybrany wiceprzewodniczącym Zarządu Głównego SD. W maju 1939 został radnym Lwowa z listy PPS (kandydował jako działacz SD)Grzegorz Mazur, Życie polityczne polskiego Lwowa 1918-1939, Księgarnia Akademicka, Kraków 2007, s. 351, 373. Podczas sowieckiej okupacji Lwowa należał do Rewolucyjnego Związku Niepodległości i WolnościJerzy Węgierski, Lwów pod okupacją sowiecką 1939-1941, Warszawa 1991, s. 71 (wraz z innymi działaczami SD: Arturem Kopaczem i Erazmem Kuleszą), następnie zaś kierował departamentem narodowościowym w emigracyjnym Ministerstwie Spraw Wewnętrznych.
Pracował w Polish Information Centre w Palestynie i redagował "Głos Polski" (1942–1943). Podczas pobytu na Bliskim Wschodzie założył także emigracyjną komórkę Stronnictwa Demokratycznego. W 1943 wydał broszurę "Polska, której pragniemy". Nie wrócił do Polski, pozostając w Londynie. Wspierał prace gabinetu Tomasza Arciszewskiego (PPS). Od 1947 pełnił obowiązki prezesa Komitetu Zagranicznego Stronnictwa Demokratycznego: w Wielkiej Brytanii i USA. W 1950 został członkiem i wiceprezesem Polskiego Narodowego Komitetu Demokratycznego (PKND), który nie uznawał rządu RP na uchodźstwie.