Pięć lat później zerwał ze Stanisławem Mikołajczykiem i przyłączył się do Tymczasowej Rady Jedności Narodowej (TRJN). Działał w Unii Liberalno-Demokratycznej Europy Środkowo-Wschodniej (Liberal-Democratic Union of Central Europe, LDUCE), pełniąc funkcję jej prezesa. Zasiadał we władzach Międzynarodówki Liberalnej. Do czasu zerwania współpracy z Mikołajczykiem był stypendystą Komitetu Wolnej Europy.
W 1955 wydał broszurę pt. "Kryzys emigracji: problem federacji środkowo-wschodniej Europy". Trzy lata później na stałe zamieszkał w Londynie. Podjął pracę w polskiej firmie handlowej "Aquarius Trading Co. Ltd" w dzielnicy Chiswick. Skłócony z emigracją o profilu jednoznacznie antykomunistycznym współzakładał pismo "Oblicza Tygodnia" opowiadające się za współpracą wychodźstwa z krajem. Po przemianach październikowych był zwolennikiem pojednania i budowy mostów z Polską Ludową, w tym polską organizacją SD. Według badacza Krzysztofa Tarki wpływ na to miały jego agenturalne związki z wywiadem PRL, a wywołana uwikłaniem we współpracę depresja miała być także przyczyną tragicznej śmierci.
Był żonaty z Wandą Olszewską, która po 1945 pozostała w kraju.