thumb|220px|Eneasz, Sybilli i Charon (1695-1705), Wiedeń, Kunsthistorisches Museum thumb|220px|Amor i Psyche (1707-1709), Florencja, Uffizi thumb|220px|Brutus całujący ziemię (1725), Muzeum Narodowe w Warszawie Giuseppe Maria Crespi zw. Lo Spagnuolo lub Lo Spagnolo (ur. 14 marca 1665 w Bolonii, zm. 16 lipca 1747 tamże) – włoski malarz okresu baroku.
Był uczniem Domenica Marii Canutiego i Carla Cignaniego. W l. 1688-89 odbył podróż do Emilii, Wenecji i Marche. Przebywał też w Wiedniu, gdzie od 1695 współpracował przy dekoracji pałacu księcia Eugeniusza Sabaudzkiego. Wykonał freski w Palazza Peppoli w Bolonii. Pracował też dla wielkiego księcia Toskanii Ferdynanda. W 1710 został pierwszym dyrektorem bolońskiej Accademia Clementina. Około 1712 wykonał dla kardynała Ottoboniego cykl obrazów „Siedem sakramentów”. W l. 1700-20 prowadził własną pracownię malarską. Do jego uczniów należeli m.in. Giovanni Battista Piazzetta i Pietro Longhi. Wywarł wielki wpływ na malarstwo weneckie XVIII w.
Malował obrazy religijne oraz sceny rodzajowe, pastoralne, mitologiczne, portrety i martwe natury. Pozostawał pod wpływem twórczości Correggia i Carraccich. Jego obrazy wyróżniają masywne postaci w naturalistycznym ujęciu, mocne efekty świetlne i ciemna tonacja.