KU-30 – wykonany z ultralekkiego alupolonu polski ścigacz rzeczny z okresu II wojny światowej o wyporności 9 ton, długości 14 metrów i zanurzeniu 0,4 metra. Okręt został zbudowany na przełomie 1938 i 1939 roku w Stoczni Rzecznej w Pińsku i w kwietniu tego roku wszedł do służby we Flotylli Rzecznej Marynarki Wojennej Oddział Wydzielony Rzeki Wisły w Modlinie. Podczas kampanii wrześniowej 1 września wraz z innymi okrętami oddziału zestrzelił trzy niemieckie samoloty, po czym skierowano go do osłony odwrotu przez Wisłę oddziałów Armii „Pomorze”. W kolejnych dniach osłaniał bombardowane przez Luftwaffe mosty toruńskie, następnie dzięki bardzo niewielkiemu zanurzeniu, jako jedynej jednostce oddziału udało mu się pod niemieckim ostrzałem z brzegu przedrzeć wzdłuż wyschniętej Wisły do Modlina. Prowadził tam obronę przeciwlotniczą mostów, a w dniach 21–24 września zestrzelił kolejne trzy niemieckie samoloty. W związku z kapitulacją Twierdzy Modlin 29 września został zatopiony przez załogę na Bugonarwi. Ze względu na swą technologię produkcji, po upadku Polski był poszukiwany przez Niemców, odnaleziony i wydobyty latem 1940 roku, został następnie przewieziony do Niemiec, gdzie był badany.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — KU-30 (1939) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.