Dalszy los jednostki pozostaje nieznany.
Historia Ścigacz został zbudowany w stoczni rzecznej w Pińsku w latach 1938–1939 na zamówienie Flotylli Rzecznej w ramach unowocześniania flotylli. Jednostka miała za zadanie patrolowanie płytkich rzek i jezior Polesia oraz wykonywanie zadań zwiadowczych. Do budowy jej kadłuba zastosowano nowo wynaleziony przez polskich inżynierów z Walcowni Metali w Dziedzicach stop na bazie aluminium, bardzo lekki, ale jednocześnie bardzo wytrzymały, zwany alupolonemDariusz Baliszewski: Kosmiczna broń.. Właśnie to miało zapewniać dużej dziewięciotonowej jednostce niewielkie zanurzenie, nie przekraczające 0,45 m, a na dziobie nawet tylko 0,4 m.
W marcu 1939 r. na Pinie odbyły się pierwsze próby stateczności i rozwijanej prędkości nowej jednostki. Wypadły one znakomicie i 31 marca ścigacz transportem kolejowym został przewieziony do Modlina. Tam w końcu kwietnia na Wiśle i Bugo-Narwi został poddany drugiej serii prób, podczas których z łatwością przekraczał prędkości rzędu 40 km/godz. Stwierdzono, że nawet przy tak dużych prędkościach drgania kadłuba są nieznaczne, co znakomicie podnosiło celność zainstalowanych na jednostce karabinów maszynowych.