zbiór przykładowych fragmentów form językowych (typowe teksty gwarowe miejscowej ludności, teksty mieszane niemiecko-śląskie, pieśń o pożarze Leśnicy napisana XIX-wieczną polszczyzną kulturalną, teksty strzeleckich dokumentów urzędowych z XVIII wieku), indeks niemiecko-śląski do głównego słownika (z części pierwszej), obejmujący około 16.000 niemieckich odpowiedników słów śląskich, uzupełnienia do słownika z pierwszej części i erratę, mapę okolic Góry Św. Anny z zaznaczonym obszarem badań.

Wiele haseł podstawowego, śląsko-niemieckiego słownika Olesch opatrzył przykładami użycia, komentarzami kulturowymi, zwłaszcza przy pojęciach odwołujących się do miejscowych, śląskich tradycji, a także wykazami słów uwzględnionych jako podrzędne znaczeniowo. Jednym z najbardziej rozbudowanych haseł w słowniku Olescha jest „miano” (pol. 'imię'), w którym podał on schemat tworzenia śląskich przymiotników dzierżawczych pochodzących od nazwisk, spis popularnych imion męskich, żeńskich i zwierzęcych, a także lokalne warianty nazw miejscowości na Górnym Śląsku, używane pod Górą Św.