Eduard Friedrich Salomon Wiebe (ur. 12 października 1804 w Stalewie koło Malborka, zm. 23 lutego 1892 w Berlinie) – architekt niemiecki, inżynier budowlany, specjalista od budowli kolejowych oraz systemów kanalizacyjnych.

Życiorys thumb|250px|Przepompownia ścieków na Ołowiance Urodził się na Żuławach w rodzinie menonickiej. W 1826 rozpoczął studia na Uniwersytecie Berlińskim, równocześnie kształcił się na tamtejszej Akademii Budowlanej. Po uzyskaniu w 1836 tytułu mistrza budowlanego, wyruszył w podróż po Belgii, Francji i Wielkiej Brytanii, zapoznając się z nowoczesnymi rozwiązaniami technicznymi w tych krajach. W tym czasie w rozwoju kolei przodowała Wielka Brytania, gdzie uruchamiano pierwsze na świecie regularne połączenia kolejowe. Po powrocie do Niemiec pracował przy projektowaniu jednej z pierwszych linii kolejowych w Niemczech na trasie Düsseldorf-Elberfeld, uruchomionej po kilku miesiącach budowy w 1838, gdzie z powodzeniem zmierzył się z nierozwiązanym dotąd zagadnieniem pokonania 3,3% pochyłości terenu. Następnie brał aktywny udział w budowie linii Kolonia-Minden i przebiegającej przez Tczew linii „wschodniej” (Ostbahn) – Berlin-Eitkuny (dzisiaj Czerniszewskoje na dawnej granicy Prus Wschodnich z Rosją).