Pomimo tego została zmuszona przez napastników do zaprzęgnięcia konia i odwiezienia ich do Jedwabnego wraz ze zrabowanym przez nich dobytkiem Wyrzykowskich.. Następnego dnia po napadzie Wyrzykowscy wyjechali do Łomży, gdzie dołączyli do ocalonych przez nich Olszewiczów i Kubrzańskich. W kwietniu 1945 Antonina Wyrzykowska złożyła zeznania w Urzędzie Bezpieczeństwa w Łomży informując o napadzie i podając nazwiska wszystkich sprawców pobicia (jeden z nich został skazany). Było to później powodem oskarżania jej o wydanie Urzędowi Bezpieczeństwa członków polskiego podziemia niepodległościowegoOskarżenia takie pojawiły się dopiero po wydaniu przez Grossa książki Sąsiedzi. Znalazły się w książce historyka IPN Krzysztofa Sychowicza Ziemia Łomżyńska i jej mieszkańcy w latach 1944–1956 (czyli jak to było naprawdę), wydanej w Łomży w 2005 roku. Zalicza on w niej Wyrzykowską do osób, które „z własnej inicjatywy” przekazywały informacje aparatowi bezpieczeństwa. Autor pisze: I tak 9 kwietnia tego samego roku do UB w Łomży zgłosiła się Antonina Wyrzykowska z Janczewa gm. Jedwabne, która podała nazwiska osób biorących udział w pogromie ludności żydowskiej na tym terenie w 1941 r. oraz 10 członków AK z Jedwabnego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antonina Wyrzykowska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.