W 1951 roku do Dżakarty przybył Peter Vanderhaegen, pierwszy w Indonezji misjonarz, który ukończył Szkołę Gilead. Do końca roku przybyło 13 kolejnych misjonarzy pochodzących z Australii, Niemiec i Holandii. Przybycie misjonarzy sprawiło, że liczba głosicieli w kraju niemal się podwoiła. Dzięki ich gorliwej działalności w ciągu roku liczba głosicieli wzrosła z 34 do 91 osób. 1 września 1951 roku w centrum Dżakarty otwarto Biuro Oddziału, a Ronald Jacka (ur. 1928) został sługą oddziału. Usługiwał w tym charakterze ponad 25 lat.
Grupę głosicieli działających w Manado (dzisiejsza prowincja Celebes Północny), którą założył Theo Ratu z żoną, w listopadzie 1951 roku odwiedził Peter Vanderhaegen. W roku 1953 Peter Vanderhaegen został nadzorcą obwodu, który obejmował cały kraj. W roku 1952 utworzono dom misjonarski w Surabai na Jawie Wschodniej, gdzie zamieszkało ośmioro misjonarzy. Po trzech latach zbór w tym mieście liczył 75 głosicieli. Na kilku innych wyspach pojawili się pierwsi zainteresowani.