pojawiły się również przedstawienia przyszłego buddy Maitrei, zarówno jako buddy w klasztornych szatach oraz jako książęcego bodhisattwy przed osiągnięciem Oświecenia. Rzeźby wykonywano w zielonym fyllicie i szaroniebieskich mikach, jak również stiuku. Były one umieszczane w kapliczkach dookoła stup. Styl ten kwitł przez ok. 400–500 lat, a jego głównymi ośrodkami były miasta Peszawar i Taksila; rozwijał się on również na terenie Afganistanu. thumb|left|Budda Maitreja (II w. n.e., Mathura) Mathura – sztuka buddyjska kwitła na tym obszarze w czasach Królestwa Kuszanów. To tutaj, równocześnie z Gandharą, powstały pierwsze rzeźby przedstawiające Buddę; tutaj był on przedstawiany z nagim prawym ramieniem i ciałem rozszerzonym przez święte tchnienie (prana). Rzeźby Buddy i bodhisattwów z Mathury były eksportowane m.in. do Sarnath czy odległego Radźgiru w Biharze. Charakterystyczne dla sztuki okresu Mathura było przedstawienie grupy kilku bogów w rzędzie, na przykład bogów pomyślności – Ganeśa, Kubera i Lakszmi. Andhra Pradesh – Budda był tutaj przedstawiany z poważną, nieuśmiechającą się twarzą oraz szatą odkrywającą lewe ramię i tworzącą na skraju feston. Sztuka tego rejonu była inspiracją dla artystów ze Sri Lanki. thumb|Świątynia Mahābodhi państwo Guptów (IV–VI w.