Atak niemiecki nastąpił 30 lipca rano, po przygotowaniu artyleryjskim. Wojska niemieckie były wspierane przez silną artylerię, zwłaszcza dalekiego zasięgu, której zadaniem było zwalczanie baterii wroga, wyrzutnie rakietowe Nebelwerfer i naloty Stukasów. Nie udało się jednak zniszczyć radzieckiej artylerii, która nie ujawniała stanowisk. Główny ciężar ataku spoczywał na dywizji SS Totenkopf, która miała zdobyć wzgórze 213.9, lecz natknęła się na silną i dobrze przygotowaną obronę, w skład której wchodziły stanowiska artylerii, okopane czołgi i miny. Niemcom przeszkadzało też aktywne radzieckie lotnictwo. Ataki na wzgórze utrudniał ostrzał dział ze Stiepanowki. Wzgórze nie zostało zdobyte, a dywizja straciła m.in. 55 zabitych, 479 rannych i połowę czołgów (48 i 12 dział szturmowych). Działająca na jej prawym skrzydle dywizja SS Das Reich miała zdobyć wieś Stiepanowkę, lecz po ciężkich walkach opanowano część miejscowości, walcząc o poszczególne domy. Działająca na jej lewym skrzydle 3.DPanc, mająca zdobyć wieś Gruszewyj, oraz atakujące na południe między nią a Miusem oddziały XVII Korpusu Armijnego (bataliony z 306.DPiech i innych oddziałówDwa bataliony grenadierów z 306. DPiech, jeden batalion z 335. DPiech, dwa bataliony strzelców górskich z 3. Dywizji Górskiej i batalion szturmowy z rezerwy 6. Armii – M. Bryja (2013), s.