Rzeki stałe występują w północnej i zachodniej części kraju – największe z nich to: Wadi Sibu (450 km) – najbardziej zasobna w wodę, Wadi Umm ar-Rabija i Wadi Muluja (515 km) – jedyna większa rzeka uchodząca do Morza Śródziemnego. W południowej i we wschodniej części nieliczne pojawiają się rzeki okresowe, m.in. a najdłuższa z nich to Wadi Dara – najdłuższa rzeka Maroka (ok. 1100 km).
Gleby Najważniejsze gleby dla rolnictwa to czarne gleby ilaste tirs, które występują w dolinach rzek oraz na terenach nizinnych. W górach Atlasu występują gleby brązowe (cynamonowe) oraz brunatne. Często są one kamieniste i mają płytką strukturę. Na terenach podgórskich na południowych i wschodnich stokach Atlasu występują półpustynne kserosole – szaroziemy. Na pustyni zaś litosole, gdzie w wielu miejscach tereny te są pozbawione życia (brak roślinności). Miejscami występują także słone gleby i wyschnięte słone jeziora.
Flora i fauna Flora thumb|200px|Las cedrowy w Atlasie Maroko ma dosyć bogatą florę. W dolinach rzek, jak i na wybrzeżu powszechne są palmy, na północy zaś roślinność śródziemnomorska.