Zutang ji (祖堂集 Antologia gmachu patriarchów; kor. Chodang chip, jap. Sodōjū, wiet. Tổ Đường Tập) – jeden z pierwszych tekstów związanych z historią chanu.

Dzieło to został napisane przez Jinga i Yuna, dwóch uczniów mistrza chan Zhaoqinga Wendenga (znanego także jako Zhaoting Shengdeng) (884–972) w roku 952 w klasztorze Zhaoqing w Quanzhou. Jest ono silnie związane z niezwykłym rozwojem chanu (zapewne z powodu względnego spokoju tych rejonów Chin) w państwie Nan Tang (południowych Tangów), które obejmowało rejon dolnego biegu rzeki Jangcy oraz dużą część dawnego państwa Min (909–945), pokrywającą się mniej więcej z dzisiejszą prowincją Fujian. Południowi Tangowie wspierali buddyzm jako źródło ich praw do rządzenia.

Był to rejon działalności wielu wybitnych mistrzów chan należących do zupełnie różnych linii przekazu i reprezentujących różne regionalne „szkoły” chan, co zapewne przyczyniło się do wyraźnego w Zutang ji wysiłku przedstawienia zunifikowanej tradycji chan jako wielkiej rodziny. Działali tu m.in. Fayan Wenyi (885–958) i Zhaoqing Wendeng. Oba te kręgi chanistyczne wydały niezwykle ważne dla badań na historią chanu dzieła.