Wywołał bunt w wojskach chorasańskich i pomaszerował na Ghaznę, przy czym wkrótce większość oddziałów i stronników Muhammada przeszła na jego stronę. W październiku 1030 roku Muhammad został zdjęty z tronu i osadzony w twierdzy Mandisz w regionie Ghur, wydaje się jednak że wbrew twierdzeniom niektórych późniejszych źródeł nie został wówczas oślepiony.
Po klęsce pod Dandankanem w maju roku 1040 Masud pod naciskiem niechętnego mu otoczenia wypuścił Muhammada wraz z rodziną i wraz z nim opuścił Ghaznę aby wycofać się do Indii. Decyzja opuszczenia Ghazny była bardzo niepopularna i żołnierze i dworzanie Masuda utracili wiarę w jego przywództwo. Podczas przekraczania Indusu w grudniu 1040 lub styczniu 1041 roku wybuchł przeciwko niemu bunt, a Muhammada zmuszono do objęcia tronu po raz drugi. Masud wkrótce został zabity na rozkaz syna Muhammada, Ahmada, gdyż wydaje się, że to właśnie jego synowie sprawowali w tym czasie rzeczywistą władzę. W tym czasie jednak przebywający w Balchu syn Masuda, Maudud (1041-1050), zajął Ghaznę, a następnie w marcu lub kwietniu 1041 roku pokonał Muhammada w bitwie pod Nangraharem w dolinie rzeki Kabul. Muhammad zginął w bitwie, albo został później zabity wraz z całą rodziną.
Bibliografia
Kategoria:Ghaznawidzi Kategoria:Urodzeni w X wieku Kategoria:Zmarli w 1041