Na emigracji rząd Władysława Sikorskiego w Paryżu i Angers nawiązał kontakty z przedstawicielami powstałego emigracyjnego rządu petlurowców – Ołeksandrem Szulhynem i Ołeksandrem Udowyczenko. Zdając sobie sprawę ze słabości rządu ukraińskiego, doradzono Ukraińcom, aby rozszerzyli skład tworzonego w Paryżu Ukraińskiego Komitetu Narodowego o przedstawicieli UNDO, OUN, USDRP oraz emigracji ukraińskiej z Kanady i Rumunii. Rząd RP na uchodźstwie wyasygnował 60 tysięcy franków, w celu sfinansowania wyjazdu Wołodymyra Sołowija na rozmowy z OUN we Włoszech, oraz wyjazdu Ołeksandra Szulhyna do Finlandii w celu przeprowadzenia rozmów z OUN, oraz werbowania Ukraińców spośród jeńców radzieckich do walki po stronie aliantów, w ramach polskiej armii.
We Francji jednak działał jednak Ukraiński Związek Ludowy, którym kierowali Mykoła Sciborski i Wołodymyr Martyneć. Zwalczali oni i petlurowców, i ich prawo do rozmów z polskim rządem. Zwalczali również propagandę zachęcającą do wstępowania Ukraińców do polskiej armii, zachęcając ich do wstępowania do armii francuskiej. Ich działania doprowadziły do bojkotu werbunku, który to werbunek rozpoczął się 18 stycznia 1940.