Wilhelm Popelka (ur. 2 kwietnia 1891 w Brnie, zm. 2 września 1952 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 2 kwietnia 1891 w Brnie na Morawach, w rodzinie Macieja i Augustyny z domu Niejedły. W latach 1912–1913 wziął udział w mobilizacji sił zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej, wprowadzonej w związku z wojną na Bałkanach.
Po powrocie do kraju został przyjęty do Wojska Polskiego, wcielony do 82 pułku piechoty w Brześciu nad Bugiem i wyznaczony na stanowisko referenta wyszkolenia pułku. Później został przesunięty na stanowisko dowódcy III batalionu i pełniącego obowiązki dowódcy batalionu sztabowego. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 426. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 został przeniesiony do 78 pułku piechoty w Baranowiczach na stanowisko dowódcy batalionu, a następnie przesunięty na stanowisko komendanta składnicy wojennej. W kwietniu 1924 został odkomenderowany do 84 pułku piechoty w Pińsku celem pełnienia obowiązków zastępcy dowódcy pułku. 15 października 1924 został przeniesiony z 78 pułku piechoty do 84 pułku piechoty i zatwierdzony na stanowisku zastępcy dowódcy pułku.