23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 24. lokatą. 30 lipca 1928 objął dowództwo Batalionu Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie. W 1932 znajdował się w dyspozycji szefa Departamentu Piechoty Ministerstwa Spraw Wojskowych, a następnie objął stanowisko komendanta Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 2, przeniesionej z Grudziądza do Śremu. Działalnością szkoły kierował do 1939.
Zmarł 2 września 1952 we Wrocławiu.
Był żonaty, miał dwie córki: Aleksandrę (ur. 3 lipca 1926) i Zofię (ur. 26 marca 1930).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7708 – 22 czerwca 1922 Krzyż Walecznych – 1921 Złoty Krzyż Zasługi – 10 listopada 1938 „za zasługi w służbie wojskowej” „za zasługi w służbie wojskowej”. Srebrny Krzyż Zasługi – 8 sierpnia 1925 „za zasługi położone przy zwalczaniu akcji dywersyjnej w województwach wschodnich”M.P. z 1925 r. nr 184, poz.