Obok dekoracyjnych motywów typu renesansu włoskiego widzimy w nagrobku dalszą infiltrację italianizmu niderlandzkiego.
Dwie sfery odmiennych wartości Wyniosłej powadze rzeźby zmarłego i postaciom ikonografii chrześcijańskiej towarzyszy rozigrany fantazją renesansowego artysty pogański świat mitologii. Jego najdobitniejszym wyrazem jest putto – Bachus w kluczu archiwolty. Satyry są dalekim echem trytonów z kaplicy Zygmuntowskiej. Głowy lwów, trzykrotnie powtórzone na każdej kolumnie, zdają się wyrazem ideologii chrześcijańskiej.
Na wewnętrznej stronie arkady znajduje się gmerk Michałowicza, złożony z krzyża, kątownicy i rylca.
Bibliografia H. Kozakiewiczowa, Rzeźba XVI w. w Polsce, W-wa 1984 H. Kozakiewiczowa, Renesans w Polsce, W-wa 1976 J. Kębłowski, Dzieje sztuki polskiej, W-wa 1987
Zebrzydowskiego Andrzeja Kategoria:Polskie nagrobki renesansowe