w Bratysławie w roli Eboli, w Budapeszcie, Koszycach i Bukareszcie w roli Carmen, w Timișoarze w partii Ulryki, w Pradze w roli Azuceny) śpiewała również w Japonii i Korei Południowej.

Opublikowała płytę CD z nagraniami śpiewanych przez siebie utworów (Maria Olkisz, Polskie Nagrania, Warszawa 2002, 2011). Laureatka Srebrnego Medalu w Międzynarodowym Konkursie Wokalnym w Genewie (1972) i nagrody w konkursie śpiewaczym w Tuluzie (1976). Finalistka konkursów muzycznych w Barcelonie i Vercelli. W 2004 płyta z jej udziałem, Eros i Psyche op. 40 – opera w 5 obrazach (kompozytor Ludomir Różycki, wydawca Polskie Nagrania), została nominowana do Nagrody Muzycznej „Fryderyk” w kategorii najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej (album roku).

W 2003 oficjalnie zakończyła karierę, odeszła z Teatru Wielkiego i rozpoczęła pracę pedagogiczną w Zespole Szkół Muzycznych im. Józefa Elsnera w Warszawie, gdzie kierowała klasą wokalną, ucząc śpiewu artystycznego. Prowadziła również zajęcia w Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. W okresie pracy pedagogicznej członkini Polskiego Stowarzyszenia Pedagogów Śpiewu.