Niccolò Cabeo, SJ (ur. 26 lutego 1586 w Ferrarze, zm. 30 czerwca 1650 w Genui) – włoski matematyk, fizyk, filozof i jezuita. Jest znany z prac dotyczących magnetyzmu i meteorologii. Do rozwoju fizyki wiele wniosły jego eksperymenty i obserwacje. Wielokrotnie powtarzając eksperymenty wzorowane na doświadczeniu Galileusza ze spadkiem swobodnym potwierdził, iż czas swobodnego spadku różnych ciał z tej samej wysokości nie zależy od ich masy. Jego imieniem został nazwany jeden z uderzeniowych kraterów Księżyca – Cabeus.
Życiorys Cabeo urodził się w Ferrarze w 1586. W 1602 roku zaczął naukę w kolegium jezuickim w Parmie. Następnie przeniósł się do Padwy. W latach 1606–1607 studiował w Piacenzy. W latach 1607–1610 studiował filozofię w Parmie. W 1612 roku rozpoczął studia teologiczne na tej samej uczelni, które trwały do 1616 roku. W czasie tych studiów przez rok przebywał w Mantui. Przypuszcza się również, że studiował matematykę"Cabeo, Niccolò." Complete Dictionary of Scientific Biography. 2008. Po zakończeniu nauki wykładał teologię i matematykę w Parmie. W 1622 został kaznodzieją. Jego patronami byli książęta Mantui i Ferrary. Cabeo był zaangażowany w realizację projektów hydraulicznych na ich ziemiach. Przez cały okres swojej kariery zajmował się naukami przyrodniczymi i matematyką.