Zdarzało się również, że ludność stolicy, doprowadzona na skraj wytrzymałości nieustannymi bombardowaniami oraz ciężkimi warunkami życia panującymi w powstańczej Warszawie, dobrowolnie przechodziła za linie nieprzyjaciela. Między innymi w dniach 7–10 września 1944 od 10 tys. (źródła polskie) do 30 tys. (źródła niemieckie) mieszkańców Śródmieścia przeszło na stronę niemiecką. 26 września w podobny sposób blisko 9000 cywilów opuściło Mokotów.
Wysiedlanie mieszkańców Warszawy przebiegało falami i zależało od sytuacji na frontach powstańczych. Przebieg akcji wypędzania mieszkańców stolicy można prześledzić m.in. na podstawie kalendarium napływu transportów do obozu przejściowego w Pruszkowie: 7–8 sierpnia: z Woli; 9–14 sierpnia: z Ochoty; 22 sierpnia: z Sielc i Mokotowa; 24 sierpnia: z okolic Krakowskiego Przedmieścia; 31 sierpnia – 5 września: ze Starego Miasta; 2–3 września: z Sadyby; 5–9 września: z Powiśla; 12–17 września: z Bielan i Marymontu; 14–23 września: z Powiśla Czerniakowskiego; 25–28 września: z Górnego Mokotowa; 28 września – 1 października: z Żoliborza; 2–10 października: ze Śródmieścia.