Liczebność policji porządkowej w GG była zmienna – pod koniec 1941 liczyła 11 tysięcy funkcjonariuszy (bez formacji pomocniczych), w styczniu 1945 około 10 tysięcy funkcjonariuszy. Polska granatowa policja w GG liczyła w różnych okresach 11-12 tysięcy funkcjonariuszy, natomiast ukraińska policja pomocnicza – około 6 tysięcy funkcjonariuszy.
Stan liczbowy wszystkich formacji policyjnych w GG szacowano 1 grudnia 1944 na 42 230 osób.
Sicherheitspolizei Sicherheitspolizei, czyli Policja Bezpieczeństwa i Sicherheitsdienst (SD), czyli Służba Bezpieczeństwa, stanowiły część sił bezpieczeństwa w GG.
W skład Policji Bezpieczeństwa wchodziły Policja Kryminalna (Kripo, w jej składzie również Polska Policja Kryminalna), oraz Gestapo (Geheime Staatspolizei – Tajna Policja Państwowa).
Sipo i SD posiadały w Generalnym Gubernatorstwie wspólne dowództwo i liczyły w sumie około 2000 ludzi. Ich głównym zadaniem było planowanie i kontrola zbrodniczych zamierzeń władz Generalnego Gubernatorstwa, infiltrowanie i inwigilacja społeczeństwa polskiego, badanie jego bieżących nastrojów, nadzór nad imprezami kulturalnymi i kontrola nad kościołem.