Siły wojskowe Dzięki stacjonowaniu na terenie Generalnego Gubernatorstwa sił wojskowych Wehrmachtu, możliwe było przesunięcie większych sił policyjnych do ich głównych zadań. Wehrmacht, współpracując z władzami cywilnymi, wykorzystywał ludność cywilną do prac fortyfikacyjnych, oraz do produkcji na potrzeby wojenne.

Siły Wehrmachtu w GG początkowo podporządkowane były Naczelnemu Dowództwu „Wschód” (Oberkommando „Ost”, „Oberost”), następnie od 15 lipca 1940 Dowództwu Wojskowemu Generalnego Gubernatorstwa (Militärbefehlshaber im GG). Od 1 września 1942 obszar GG został przekształcony w osobny Okręg Wojskowy Generalnego Gubernatorstwa. Przydzielono mu zadania ochrony obiektów komunikacyjnych (drogowych i kolejowych), zakładów przemysłu zbrojeniowego, prowadzenie wywiadu i kontrwywiadu, gotowość do interwencji w razie większych rozruchów, prowadzenie akcji przeciwpartyzanckich.

Dowództwu podlegały nadkomendantury polowe (Oberfeldkommandantur, OFK), zwykle obejmujące jeden dystrykt (w Warszawie OFK 225). Dowódca nadkomendantury dowodził wszystkimi jednostkami wojskowymi na jej terenie, zajmował się również ich rozlokowaniem i zaopatrzeniem.

Każda OFK dzieliła się na kilka komendantur polowych (Feldkommandantur, FK).