Od 1943 planowaniem i koordynacją akcji przeciwpartyzanckich w całej Europie zajmował się gen. Erich von dem Bach-Zelewski (Chef der Bandenkampf-Verbände). W tym czasie (przełom 1942/1943) zaczęto używać w GG jednostek wojskowych w pacyfikacjach ludności cywilnej. W 1944 jednostek wojskowych użyto również do stłumienia powstania warszawskiego.
Duże znaczenie w systemie wojskowym miały jednostki ochrony (Sicherungs-Divisionen, Regimenten i Bataillonen). Intensyfikacja działań partyzanckich w GG powodowała wzrost znaczenia wojska kosztem administracji GG, co wywoływało częste spory kompetencyjne.
Przypisy
Literatura Karol Grünberg, Bolesław Otręba Hans Frank na Wawelu, Włocławek 2001, .