Z powodu rezygnacji stoczni zagranicznych z udziału w konkursie, pozostały tylko stocznie rosyjskie. W lipcu 1912 roku projekty przedstawiły: państwowa Stocznia Admiralicji z Petersburga, Zakłady Putiłowskie z Petersburga oraz stocznia z Rewla (Tallinna) należąca do Rosyjskiego Towarzystwa Produkcji Pocisków i Wojennych Zapasów. We wrześniu władze poleciły Zakładom Putiłowskim i stoczni z Rewla opracować wspólny projekt, łączący ich zalety. Projekt ten został zatwierdzony przez kierownictwo Marynarki Wojennej 26 października 1912 roku. Po jego zatwierdzeniu, zakłady przystąpiły do opracowania dokumentacji technicznej. Z uwagi na brak doświadczenia w produkcji turbin, musiały współpracować w tym zakresie z przedsiębiorstwami zagranicznymi i krążowniki z Rewla miały mieć turbiny typu Curtiss-AEG-Vulcan, a z Petersburga – systemu . W celu budowy krążowników, na bazie zakładu z Rewla utworzono 13 maja 1913 roku Russko-Bałtijskij Sudostroitielnyj i Miechaniczeskij Zawod (Rosyjsko-Bałtycki Zakład Budowy Statków i Mechaniczny) i przystąpiono dopiero do budowy stoczni;