W czasie kulturkampfu zaangażował się w polski ruch wyborczy. Należał do komitetu wyborczego powiatu gnieźnieńskiego i przemawiał na wiecach. Był członkiem Towarzystwa Piusa, udzielającego pomocy księżom pozbawionych urzędów, podejmował działalność duszpasterską w gnieźnieńskich parafiach, z których usunięto proboszczów. W Gnieźnie prowadził bibliotekę Towarzystwa Czytelni Ludowych. Był wieloletnim członkiem Towarzystwa Pomocy Naukowej, wspierał kształcącą się młodzież. W Żninie ufundował dom parafialny, a w Gnieźnie Dom Sierot, ustanowił także Bractwo Matek Chrześcijańskich.
23 czerwca 1890 został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej ze stolicą tytularną Philomelium. Święcenia biskupie przyjął 3 sierpnia 1890 w Archikatedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gnieźnie. Konsekrował go Leon Redner, biskup diecezjalny chełmiński, w asyście biskupów pomocniczych poznańskich: Edwarda Likowskiego i Jana Chryzostoma Janiszewskiego (brata jego matki).
Zmarł nagle 15 września 1907 w Zabartowie, gdzie przebywał na wizytacji. Pochowany został 19 września 1907 w archikatedrze gnieźnieńskiej.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biskupi gnieźnieńscy Kategoria:Pochowani w bazylice archikatedralnej Wniebowzięcia NMP i św. Wojciecha w Gnieźnie Kategoria:Urodzeni w 1837 Kategoria:Zmarli w 1907