Teoria dóbr wspólnych Zagadnieniem, którym Ostrom zajmowała się przez większą część swojej kariery naukowej było zarządzanie dobrami wspólnej puli (ang. common-pool resources). W centrum jej zainteresowania stał pewien konkretny ich rodzaj, tzw. common-property resources (pol. dobra będące wspólną własnością), np. przybrzeżne populacje ryb bądź baseny wód gruntowych, które należy odróżniać od open-access resources (pol. dobra otwartego dostępu), których przykładem są np. populacje ryb w oceanach. Podsumowaniem pracy Ostrom w dziedzinie badań zarządzania dobrami wspólnymi jest jej książka Governinig the Commons: The Evolution of Institutions for Collective Actions z 1990 roku.
W swojej teorii Ostrom pozostaje wierna pluralizmowi metodologicznemu, czerpiąc jednak z teorii nowego instytucjonalizmu. Punktem wyjścia dla jej teorii jest obraz człowieka jako ograniczenie racjonalnego agenta ekonomicznego w sensie Herberta Simona. Na tej podstawie i opierając się o wyniki zarówno rozważań teoretycznych (np.