Niewiele wiadomo o pierwszych lekarzach pracujących w Gdańsku. Istnieje pojedyncza wzmianka o przybyciu do miasta w 1354 roku Johannesa Medicusa. Inna mówi, iż w 1409 roku z Gdańska do Malborka (stolicy państwa krzyżackiego) miał wyjechać okulista w celu leczenia Wielkiego Mistrza. Mimo to, w czasach krzyżackich lekarze niechętnie przybywali do Gdańska, prawdopodobnie z powodu surowego prawa obowiązującego na tych ziemiach i wysokich podatków nakładanych przez Zakon. Sytuacja poprawiła się nieco za polskiego panowania, kiedy to gdańszczanie zaczęli pobierać nauki na zagranicznych uczelniach. Ustanowiono też w Gdańsku funkcję fizyka (lekarza) miejskiego. Wybierano go spośród wybitnych lekarzy gdańskich, bądź też poszukiwano kandydata w innych miastach. Fizyk miejski odpowiedzialny był m.in. za koordynację spraw związanych ze zdrowiem publicznym.
thumb|left|250px|Kościół pw. Bożego Ciała Szpitale istniały przy kościele św. Barbary i kościele pw. Bożego Ciała. W 1545 roku szpital przy kościele św. Barbary i kościół zostały zniszczone w wyniku wielkiego pożaruWydarzyło się w Gdańsku..
Cech chirurgów Istotną rolę odegrali również chirurdzy – balwierze.