Helmuth Groscurth (ur. 16 grudnia 1898 w Lüdenscheid, zm. 7 kwietnia 1943 w obozie jenieckim we Frołowie) – oficer niemiecki, ostatecznie w stopniu pułkownika (niem. Oberst), kierownik Wydziału II niemieckiego wywiadu i kontrwywiadu wojskowego Abwehry (niem. Abwehr) (1935–1938), oddelegowany do Naczelnego Dowództwa Wojsk Lądowych (niem. Oberkommando des Heeres, OKH) (1939–1940), od 1942 szef sztabu XI korpusu armijnego w składzie 6 Armii w letniej ofensywie Wehrmachtu zakończonej bitwą stalingradzką, okrążeniem i kapitulacją 6 Armii przed Armią Czerwoną.
Zaufany współpracownik admirała Wilhelma Canarisa, członek antynazistowskiego ruchu oporu, aktywnie zaangażowany w jego działalność, m.in. w przygotowania zamachu stanu w 1938. W 1939 wraz z Hasso von Etzdorfem i Erichem Kordtem wezwał dowódców wojskowych do przewrotu w odezwie Das drohende Unheil, przekazanej szefowi OKH Franzowi Halderowi.