Na terenie Polski w 1948 roku sprawdzono obszar 41548 km², 779 miejsc założenia min, zdjęto 173743 miny i 4461795 szt amunicji. W 1949 roku, jak i w latach następnych prac związanych z rozminowaniem było coraz mniej. Koncentrowały się one na rozminowaniu Przełęczy Dukielskiej, Wilczego Szańca, wzdłuż północnej granicy, nad Zalewem Wiślanym, oraz nad Nysą Łużycką. Rozminowanie prowadzono siłami 9 batalionów, do kompanii saperów z batalionu. W Polsce rozminowano i sprawdzono 2 519 km², 31 miejsc minowania, zdjęto 25 735 min, 2 325 516 pocisków. W 1950 roku pułki i bataliony prowadziły rozminowanie wiosną i jesienią (maj i październik-listopad). Zaangażowano siły 15 batalionów. Oczyszczanie terenów z amunicji i przedmiotów wybuchowych trwało cały rok. Sprawdzono i rozminowano 12 038 km², 112 miejscowości, zdjęto 28 122 miny i 3 380 386 pocisków i amunicji. W 1951 roku było podobnie. Zaangażowano siły 10 batalionów. Sprawdzono 1 886 km², 2 miejscowości, zdjęto 12 493 min, zniszczono 2 615 245 szt amunicji i pocisków. W 1952 roku silnie zaminowana była kwatera Hitlera, średnio: rejon Suwałk, nad Zalewem Wiślanym, Przełęcz Dukielska i miejsca w pow. Krosno, w pasie nad granicą zachodnią w pow. Prudnik i nad Nysą Łużycką, w pow. Żary i Żagań. Zaangażowano siły 14 batalionów. Zdjęto 24 843 miny, ok.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja rozminowania Polski po 1944 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.