Za męstwo i odwagę wykazane w bitwach, 17 maja 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy.
19 stycznia 1921 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu porucznika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a jego oddziałem macierzystym był nadal 18 pułk artylerii polowej. W latach 1923–1928 pełnił służbę w 28 pułku artylerii polowej w Zajezierzu k. Dęblina. 31 marca 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 roku i 20. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Następnie pełnił służbę w dywizjonie manewrowym artylerii w Rembertowie, który 31 grudnia 1930 roku został przeformowany w 32 dywizjon artylerii lekkiej. Z dniem 8 kwietnia 1931 roku został przydzielony na pięcioipółmiesięczny kurs doskonalący oficerów artylerii w Toruniu. 17 grudnia 1931 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 roku i 1. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 23 marca 1932 roku został przeniesiony do 19 pułku artylerii lekkiej w Nowej Wilejce na stanowisko dowódcy I dywizjonu.