W 751 r. Tybetańczycy wysłali delegację do Chin w celu poszukiwania Dharmy. Spotkała się ona z Wuxiangiem, który poprowadził ich praktykę i nauczanieJohn R. McRae. The Northern School and the Formation of Early Ch'an Buddhism. Str. 71.
15 dnia 5 miesiąca 762 r. Wuxiang nagle pomyślał o swoim uczniu, mistrzu chan Wuzhu, który w tym czasie przebywał na górze Baiyai. Gdy Wuzhu nie pojawiał się, posłał pracownika klasztoru – Donga Xuana – do Wuzhu z weryfikacją przekazu Dharmy i szatą BodhidharmyJest to sfabrykowana informacja z dzieła Lidai fabao ji, autoreklamiarskiej pracy powstałej w szkole baotang.
19 dnia 5 miesiąca mistrz poprosił o świeżą białą szatę. Wykąpał się. Zmarł w pozycji medytacyjnej w środku nocy w godzinie szczura (23:00–1:00).
Po jego śmierci wzniesiono stupę "wielkiemu mistrzowi z Haedong" (chiń. Haidong dashi). Prefekt Zizhou skomponował napis na steli, a później znany poeta Li Shangyin (812-858) dołączył Musanga do jego "Steli Gmachu Czterech Przebudzonych z Zizhou" (chiń. "Zizhou Sizhengtang bei[ming]")Bernard Faure. "Ch'an Master Musang", ss. 156-157, [w] Currents and Countercurrents. University of Hawai'i Press. Honoloulu, 2006.