Znaczenie mistrza i nauki mistrza Mistrz Wuxiang był pierwszym mistrzem chan znanym TybetańczykomYanagida Seizan. The Li-Tai Fa-Pao Chi W: Early Ch'an in China and Tibet. Str. 18. Mnisi z Tybetu praktykowali w jego klasztorze. Cieszył się w Tybecie wielkim prestiżemJohn R. McRae. Praca cytowana, str. 297.
Gdy jego sława dotarła do Silli, prawdopodobnie spowodowała napływ innych mnichów z Silli do Chin; Wŏnjŏk Toŭi przybył w 784 r., Hyeso - w 804, a Muyŏm - w 821 r.
Słynął z krańcowego ascetyzmu, co nadawało mu także aurę cudotwórcy. Lubił także podsumowywać swoje nauki wyrażeniem "wuyi, wunian, mowang", czyli "bez wspominania, bez myślenia i bez zapominania". "Bez wspominania" równał z moralnością (sans. śīla), "bez myślenia" - z medytacją (sans. samādhi), a "bez zapominania" - z mądrością (sans. prajñā). Twierdził także, że owe trzy wyrażenia był pierwotnie przekazane przez Bodhidharmę.
Jego biografia w Song gaoseng zhuan i inskrypcja Li Shangyina wykazują, że stał się przedmiotem kultuWendi L. Adamek. The Mystique of Transmission. Str. 285. Cieszył się także estymą wśród swoich rodaków, którzy przybywali do Chin odwiedzić miejsca z nim związane.