Było już jednak za późno na naprawienie błędu. Pafnucy przybył jak najszybciej do klasztoru, w którym umieścił Tais. Taida rzeczywiście była umierająca. Swoim życiem w klasztorze zyskała opinię świętej. Pafnucy wyznał jej miłość, jednak w tej samej chwili Tais umarła. Zakonnice z przerażeniem spostrzegły, że zdruzgotany Pafnucy przypomina upiora. Bohaterowie powieści Pafnucy – pustelnik, asceta, opat z Antonii; w chwili zawiązania akcji ma dopiero 31 lat, ale jest już słynny z pobożności i skrajnej ascezy, posiadał 24 uczniów mieszkających z nim w pustelniczej osadzie nad brzegiem Nilu, zwanej Tebaidą; Pafnucy urodził się w rodzinie patrycjuszowskiej w Aleksandrii, odebrał gruntowne wykształcenie, był w młodości sceptykiem, korzystał z rozkoszy życia; poznał aktorkę Tais, do której zapałał pożądaniem, ale nie odważył się na wizytę u niej; mając 21 lat Pafnucy nawrócił się na chrześcijaństwo, pod wpływem nauk księdza Makryna; po roku rozdał swój majątek ubogim i rozpoczął żywot pustelniczy.