Żaden z powyższych biskupów nie jest wymieniony w autentycznym dokumencie, o żadnym z nich nie wspominają roczniki, kroniki czy inne źródła współczesne. Twierdzenia Długosza, iż nominacji tych dokonywali bezpośrednio papieże, nie odpowiadają praktyce XI i XII wieku, zgodnie z którą biskupów mianowali monarchowie, a papież co najwyżej zatwierdzał, o czym wyraźnie mówi Gall Anonim w swojej Kronice. Co więcej, imiona papieży, którzy mieli mianować poszczególnych poznańskich ordynariuszy, nie odpowiadają imionom papieży faktycznie zasiadających wówczas na Stolicy Apostolskiej. Ponadto, na przestrzeni XI i XII wieku zidentyfikowano w źródłach kilku innych polskich biskupów, którzy wedle wszelkiego prawdopodobieństwa byli biskupami poznańskimi (m.in. wspomniani przez Galla biskupi Franko i Paweł). Z tego względu przyjmuje się, że co najmniej pierwszych sześciu „długoszowych” biskupów (wszyscy włoskiego pochodzenia) to postacie fikcyjne.