Nie ma natomiast zgody co do historyczności dwóch biskupów polskiego pochodzenia, Wawrzyńca i Marcina. Zdaniem Stanisława Karwowskiego, wybór pierwszego Polaka na ordynariusza poznańskiego był faktem tak doniosłym, że informacja o tym musiała przechować się w tradycji miejscowego kościoła i z tego względu skłania się ku uznaniu historyczności Wawrzyńca, mimo braku dowodów ze źródeł współczesnych. Odmienne zdanie wyrażali Wojciech Kętrzyński oraz historyk poznańskiej archidiecezji J. Nowacki.
Jeszcze bardziej skomplikowana jest sprawa historyczności biskupa Marcina. Istnieje bowiem dokument datowany na 23 kwietnia 1145, który wymienia Marcina jako biskupa poznańskiego. Dokument ten wprawdzie został zidentyfikowany jako XIII-wieczne fałszerstwo, nie jest jednak wykluczone, że fałszerz opierał się na prawdziwych danych z I połowy XII wiekuZa historycznością Marcina opowiedzieli się Karwowski i Nowacki, przeciw był Kętrzyński, s. 311. Kętrzyński, a za nim Stanisław Kozierowski, Leszczyce i ich plemiennik arcybiskup św. Bogumił z Dobrowa, Poznań 1926, s. 43, uważali, że imiona świadków na tym dokumencie pochodzą z ok. 1195, a biskup Marcin to w rzeczywistości biskup Mrokota (zm.