Historia budowy pomnika Środowiska byłych żołnierzy Armii „Poznań” zgłaszały postulaty budowy pomnika już od pierwszych lat po wojnie. Około 1971, na fali gierkowskiej odnowy postulaty powróciły. W roku 1974 Zarząd Wojewódzki ZBoWiD poparł propozycję budowy pomnika i została ona zaakceptowana przez Ministerstwo Kultury i Sztuki. Został wówczas ogłoszony konkurs na opracowanie projektu pomnika. W 1978 roku sąd konkursowy w składzie Antoni Hajdecki, Adam Smolana, Tadeusz Łodziana, Franciszek Duszeńko, Józef Stasiński i Zbigniew Bednarowicz wybrał do realizacji projekt rzeźbiarzy Anny Rodzińskiej i Juliana Bossa-Gosławskiego oraz architekta Józefa Iwiańskiego, opatrzony hasłem „Barykada” (kontrprojektem była praca Józefa KopczyńskiegoRomana Brzezińska, Żołnierzom Armii Poznań, Wrocławski Tygodnik Katolików, nr 38/1981, s.7-8, ID 38156). Z przeprojektowania wersji konkursowej do realizacji Pomnika wycofał się Julian Boss-Gosławski, tracąc prawa autorskie. Projekt zdobył m.in. uznanie generała Mieczysława Grudnia, ale wkrótce sprawę wyciszono. Od początku, jako miejsce realizacji wskazywano Wzgórze Świętego Wojciecha, ale nieoczekiwanie Biuro Planowania Przestrzennego Poznania, z początkiem 1979 nie wydało zgody na taką lokalizację, motywując to przebiegiem ciepłociągu magistralnego.